Ar Maidin is Mé i dTaisce Mo Chúraim

Ar maidin is mé i dtaisce mo chúraim
 I ngleanntan ‘s mé ag múscailt mo bhó.
 Ní raibh pearsa sna bailtibh ina ndúiseacht
 Ach mo chonairt go lúfar im dheóig
 Do dhearcas-sa an ainnir mhodhúil mhúinte
 Go raibh lasair ag loinnir 'na snó
 'S bhí a basa aici á ngreadadh go tuirseach
 'Sí do chasadh go dubhach ologón.
 

 Do phreabas im’ sheasamh le rún di
 Le taitneamh 'is le fonn dul na treo
 Stad sealad a mhascalach mhúinte
 Agus aithris dúinn fios do bhróin
 An é do chéile tá marbh san uaigh uait
 Nó do leanbh gan súil leis go deo
 Nó do charaid a thaisteal thar triúchaibh
 Go bhfuileann tú i lionndubh na ndeor.
 

 'Ní hé mo leanbh i bhfreagra a dúirt sí
 Do chorraigh ná do dh'iompaigh mo snó
 Ná mo ghaolta cé gur fairsing a gcúrsa
 Dá mbeidis i dtriúchaibh na dtreon
 Ach faraire meanmach súgach
 Do mhaithibh d'fhuil Stiúbhairt na leon 
 Go bhfuil a bhailte le fada dhá spiúnadh
 'S a charaid go dubách 'na dheoigh.
 

 'S a chumainn ná tigeadh mí-fhonn ort
 Mar is gairid uait tosach an fhómhair
 Go mbeidh scaipeadh ar an aicme seo Liútair
 Nár chrom riamh a nglúna chun an oird
 Go mbeidh gach faraire meanmach súgach
 Go flaithiúil ‘s go fiúntach ar bord
 Agus allas ar Ghallaibh dá dtúrnamh
 'S a gconairt gan biúgail gan ceol.
 

Taifeadtaí

• Amhráin Aneas – Nioclás Tóibín